Na TWCenter ukazał się preview, dotyczący jednostek generalskich, wykonanych na potrzeby nadchodzącego moda Europa Barbarorum II. Prezentujemy Wam dziś jego tłumaczenie, wykonane przez nazgoola. Po zapoznaniu się z tekstem oraz screenami, zapraszamy do dyskusji na nasze forum, gdzie możecie wymieniać uwagi na temat tej ciekawie zapowiadającej się modyfikacji pod Medievala II.

Dzisiaj mamy przyjemność przedstawić niektórych generałów/wodzów, którzy będą odgrywać istotną rolę w nadchodzącej wersji naszego moda Europa Barbarorum II.

Bycie  inspirującym przywódcą, utalentowanym taktykiem lub walecznym wojownikiem to za mało, aby być uznanym za wielkiego generała. Trzeba również tak wyglądać!  Dla Europa Barbarorum II, mamy zbadane, zaprojektowane, odtworzone i zaimplementowane jednostki z pancerzami i regaliami używanymi przez generałów starożytnego świata.  Chcemy, aby ci ludzie wyróżniali się na polu bitwy, aby byli rozróżniani od żołnierzy oraz żeby byli centralnym punktem na polach bitew EBII.

W tej mini-zapowiedzi możecie zobaczyć generałów Kart-Hadaszt, Bojów, Aeduoi, Auernoi, Pritanoi oraz Rzymskich, w niektórych przypadkach w towarzystwie ich świty.

Generał Kartagiński

Kartagińczycy, jako naród są lepiej znani ze swoich talentów handlowych niż z usposobienia do bitwy, ale ich najważniejsze rody wydały wielu zdolnych, a nawet genialnych generałów. Najbardziej znanym z nich jest oczywiście Hannibal Barka, z tym, że jest on czołowym generałem z wielu wielkich synów Kartaginy, którzy poprowadzili wojska na podbój dalekich stron.

Będąc członkami wielkich rodów, Kartagińscy generałowie mogą być hojnie wyposażeni.  W EB II członkowie Kartagińskich rodów są świadectwem Hellenistycznych i Italskich wpływów w sztuce i opancerzeniu. Niezależnie od tego można ich łatwo odróżnić do hellenistycznych generałów po Iberyjskim mieczu oraz Fenickich motywach zdobiących pancerze i tarcze. W odniesieniu do tego ostatniego, widoczne tu motywy to Melkart siłujący się z lwem oraz gryf obezwładniający łanię.

Kartagiński generał z chorążym oraz oficerem

Wódz Bojów

Tak jak wszystkie „celtyckie” lateńskie narody, które są reprezentowane przez frakcje EB, Bojowie są społeczeństwem wojowników, ale nie są społeczeństwem zmilitaryzowanym. Każdy mężczyzna był w końcu potencjalnym wojownikiem, zwłaszcza podczas wielkich migracji ludności mających miejsce w tym czasie. Tak więc „wodzem” jest człowiek, który poprzez osobisty prestiż, szlachetne urodzenie, bogactwo oraz zdolności przywódcze stale stoi na czele klanu lub plemienia. Bez względu czy jest to czas wojny czy czas pokoju. Jednakże, Bojowie częściej są w stanie wojny niż w stanie pokoju i przywódcy ich „oddziałów” nabyli przez doświadczenie pewien poziom profesjonalizmu, który wykracza poza zwykłe wymogi potrzebne do pędzenia bydła lub wojny rodzinnej. Niemniej jednak, nadal muszą dawać przykład i nadal musza wyróżniać się najlepszymi regaliami.

W powyższym przykładzie, wódz nosi sławny skrzydlaty hełm z Ciumesti oraz pancerz z wytłoczonej skóry wysadzany brązem.  Prowadzenie wojowników Bojów do walki oznacza walczyć ciężej i bardziej chwalebnie niż ktokolwiek inny.

Wódz Pritanoi

Brytowie, podobnie jak wszyscy Celtowie nie dokonywali rozróżnienia pomiędzy ich przywódcami rodzin i klanów oraz przywódcami w bitwie. Sama definicja wodza określa człowieka, który przez swój prestiż, bogactwo oraz pozycję rodową może oczekiwać szacunku i oddania od swoich ludzi podczas wojny, z których wielu jest częścią jego dalszej rodziny lub na jego utrzymaniu.  W zależności od wielkości bitwy, wodzem może być osobiście król plemienia lub jeden z jego synów. Przy mniejszych konfliktach, liderem będzie szef wioski lub wódz małego grodu obronnego. Czy to wysoki król czy szef wioski, kiedy przyjdzie czas starcia to wódz uniesie najlepszą broń jaką ma, nawet jeśli jej zawiła i kosztowna dekoracja sprawia, że jest mniej skuteczna jako pancerz i broń. Tarcze będą dekorowane ornamentami wykonanymi z brązu, rzadkich korali a nawet złotych i srebrnych blaszek. Celem tego wszystkiego było być widocznym na tyle na ile było to możliwe dla swoich ludzi, być żywym światłem niczym latarnia morska dla klanu by zjednoczyć się wokół.

Nasz przykład pokazuje niektóre z najbardziej znanych Brytyjskich artefaktów: tarczę z Battersea, hełm z Waterloo, kolczugę z Kirkburn oraz pochwę miecza ze Stanwick.

Wódz Aeduoi oraz trębacz z carnyx

Konfederacja Aeduoi jest pośród najpotężniejszych celtyckich politycznych struktur. Położona w centralnej Galii, jej pozycja umożliwia wywieranie wpływu i rzutowania na władzę bezpośrednich sąsiadów, a często nawet dalej.  Ryzykiem dla tak korzystnej pozycji jest wystawienie się. Dlatego Aeduoi ostrożnie wybiera uzdolnionych sędziów to zarządzania ich sprawami wojny i pokoju.

Tak jak wszyscy wodzowie celtyckiego świata, wódz Aeduoi  przystępuje do bitwy wyekwipowany w najlepszy pancerz i uzbrojenie, które może wyprodukować jego kultura. Przedstawiony tu  korionos nosi typową celtycką kolczugę z podwojeniem do ochrony barków -  kombinacja sprawdzonej konstrukcji  oraz najwyższej klasy rzemiosła, które zapewniały użytkownikowi  doskonałą ochronę przed większością ciosów.  Jego tarcza jest pomalowana w typowe celtyckie motywy oraz totemiczne(??) zwierzęta jak dzik.  Na koniec, nosi wspaniały rogaty hełm przedstawiony na łuku triumfalnym w Orange we Francji (Łuk Tyberiusza) oraz na monetach znajdowanych na terytorium Carnute.

Wódz Auernoi

Konfederacja Auernoi jest poważnym kandydatem do zdobycia dominacji w Galii. Jej skarbce są bogate dzięki wymianie handlowej prowadzonej z greckimi polis położonymi na południu oraz dzięki szlakom handlowym przebiegającym przez ich ziemie. Jej przywódcy są sprytni, ostrożnie nawiązują sojusze oraz naciskają plemiona w ich hegemonii w celu zdobycia dominacji w Galii. Jednak dyplomacja i handel nie są jedynymi sposobami zdobywania kontroli  wśród  Celtów i innych narodów, są bardziej ponure metody. Liderzy Auernoi dobrze o tym wiedzą, dlatego są dobrze wyposażeni i biegli w sztuce wojny.
Korionos Auernoi używa  bogato zdobionego skórzanego pancerza, zapewniającego dodatkowe zabezpieczenie na barkach. Ta cześć została odwzorowana na podstawie  posagu siedzącego wojownika, znalezionego w Roquepertuse, które było celtyckim sanktuarium zlokalizowanym na północ od Marsylii (http://en.wikipedia.org/wiki/File:Roquepertuse._Statue_de_guerrier.jpg ). Nosi również żelazny hełm z ochraniaczami na policzkach oraz z pióropuszem zaprojektowanym dla lepszej ochrony przed spadającymi uderzeniami. Jego bronią jest wysokiej jakości celtycki miecz z bogatym zdobieniem antropomorficznej rękojeści.

Rzymski generał i centurion triarii

Rzymscy generałowie byli uwielbiani za ich surowy tryb życia, hart i determinację. Tym, którym zabrakło takich stoickich cech mogli doznać hańby.  Mimo to, trochę stylu na polu bitwy [cannot be helped!]. Kiedy Cincinnatus był bóstwiony za swą prostotę i niemal ubóstwo, Rzymscy wodzowie późnej Republiki – zwłaszcza pod drugiej wojnie punickiej – stali się nacechowani bardziej przez bogactwo niż przez ubóstwo i przez wystawność niż przez  prostotę.  W EBII, naszym celem jest zaprezentowanie niektórych elementów tego przeobrażenia.

Rzymscy dowódcy polowi zachowują tradycyjną tarcze popanum oraz obłą okrągłą tarczę, zamiast domagać się wyłącznie bardziej znakomitej clipeus. Ta ostatnia została również uwzględniona i charakteryzuje się malowaniem dioscuri (pol. dioskurowie – „Synowie Zeusa”) Kastora i Polluxa, którzy byli ulubionymi bohaterami kultu Rzymian. Dodatkowo, na obrazku poniżej widać skrzydlaty hełm z gryfem, wywodzący się z wyszukanych hełmów bogatych Italskich wojowników IV i III w. p.n.e., a szeroko prezentowany na rzymskich monetach z II i I w. p.n.e. Zwróćcie uwagę, że na obrazku powyżej znajduje się centurion triarii. Jego cynowany hełm wieńczy poprzeczny grzebień, a jego clipeus nosi obliczę boga słońca.  Było to znane, jako Helios u Greków, Usil u Etrusków i być może poprostu Phoebus dla Rzymian ( później, jako Sol Invictus). Monety bite w początkach III w. p.n.e. z rzymskiej osady wojskowej w Umbrii przedstawiają jego wizerunek na okrągłych tarczach, dlatego zdecydowaliśmy się przedstawić do na jednej z tarcz centuriona.

Autor: nazgool