Wyznanie: katolicyzm
Cele kampanii:
- zjednoczyć ziemie polskie po trwającym ponad 100 lat rozbiciu dzielnicowym. W tym celu należy spowodować, by przynajmniej połowa ludności w Polsce, na Litwie i Śląsku wyznawała wiarę katolicka. Punkty są liczone w l. 1204, 1321 oraz 1453;
- bronić swoich ziem przed najazdami Zakonu Krzyżackiego. Punkty są liczone w l. 1204 i 1321;
- wybudować Uniwersytet Krakowski w prowincji Polska. Punkty są liczone w l. 1320-1360;
- zachować kontrolę nad wszystkimi początkowymi prowincjami. Punkty są liczone w l. 1204, 1321 oraz 1453
Opis:
W okolicach IX i X wieku ukształtowały się pierwsze polskie państwa plemienne (Wiślanie, Polanie itd.).Prowadzona z Gniezna od połowy IX wieku ekspansja Polan doprowadziła do zjednoczenia znacznych obszarów w Polsce środkowej, na Mazowszu i w Małopolsce. W 960 roku władzę objął jeden z pierwszych przedstawicieli rodu Piastów, Mieszko I. Przyjął on chrzest w 966 roku, pwrowadzając do Polski wiarę katolicką. Jego największy suces to zwycięstwo nad Niemcami pod Cedynią 24.VI. 972 roku, kiedy rozgromił planującą ekspansję na wschód armię Cesarstwa. Prestiż Polski na arenie międzynarodowej podniósł się za panowania Bolesława Chrobrego. W 1018 roku opanował on Łużyce, Milsko oraz Grody Czerwieńskie, przeprowadził także pokojową misję chrystianizacyjną na Pomorzu. Został koronowany w 1025 roku. Po jego śmierci tendencje odśrodkowe możnych oraz liczne powstania ludności przeciwko uciskowi feudalnemu doprowadziły do kryzysu i częściowego rozpadu państwa. Odbudowy monarchii dokonał w połowie XI wieku Kazimierz Odnowiciel, a jej międzynarodowe znaczenie podniósł Bolesław Śmiały. Po okresie osłabienia wewnętrznego za ponowania Władysława Hermana nastąpiło panowanie Bolesława krzywoustego, który w 1109 roku odparł najazd niemiecki, a w 1119 roku ostatecznie podbił pogańskie Pomorze, zdobywając Szczecin i uzyskując pełny dostęp do morza. Jego testament z 1138 roku dzielił kraj pomiędzy kilku synów. Był to początek trwającego ponad 100 lat rozbicia dzielnicowego. Sytuację polityczn.ą rozbitej na księstwa Polski pogarszała agresja Marchii Brandenburskiej (opanowanie ziemi lubuskiej, utworzenie Nowej Marchii), wyniszczające najazdy mongolskie, pruskie i jaćwieskie oraz przybycie w 1226 roku do Chełmia Krzyżaków. Jednocześnie pojawiły się tendencje zjednoczeniowe. Zjednoczenia Wielkopolski, Małopolski i Kujaw udało się dokonać Władysławowi Łokietkowi w I połowie XIV wieku. Mimo sporych strat terytorialnych (Pomorze Gdańskie 1308-09 i Kujawy 1332 na rzecz Niemiec oraz Śląsk w l. 1327-29 w ręce Czech) Polska na nowo była jednolitą monarchią. Rządy następcy Łokietka, Kazimierza Wielkiego, wyprowadziły kraj z trudnej sytuacji międzynarodowej. Polska rozszerzyła się terytorialnie (odzyskanie Kujaw, zhołdowanie Mazowsza, przyłączenie Rusi Halicko-Włodzimierskiej). Nastąpiła wewnętrzna stabilizacja oraz rozwój kultury i nauki (założenie w 1364 roku Uniwersytetu Krakowskiego). Po śmierci Kazimierza i krótkich rządach Ludwika Węgierskiego na mocy układu w Krewie oddano w ręce wielkiego księcia Litwy, Władysława Jagiełły, a oba kraje połączyła unia personalna. Narastające zagrożenie ze strony Krzyżaków doprowadziło do wojny w l. 1409-11, której kulminacją bitwa zwycięska dla Polaków bitwa pod Grunwaldem. Potęga Zakonu została złamana dopiero po wojnie trzynastoletniej w l. 1454-66. Do Polskie włączono Pomorze Gdańskie, ziemię chełmińską i zachodnią część Prus.
Podboje w kampanii należy zacząć od zajęcia otaczających nas prowincji pogańskich. W dalszej perspektywie możemy zniszczyć Nowogród i rozwinąć handel na Bałtyku i Morzu Czarnym. Cały czas poważnie należy traktowac zagrożenie ze strony Niemiec. trzeba pamiętać, że podczas wojny z nimi papież raczej będzie trzymał stronę mających większe wpływy i wysyłających krucjaty Niemców.