Wyznanie: Prawosławie
Cele kampanii:
- zachować kontrolę nad wszystkimi początkowymi prowincjami. Punkty są liczone w latach 1204,1320 i 1453
Opis:
Bizancjum jest naturalną kontynuacją Imperium Rzymskiego, a dokładniej jego wschodniej części. Stolica Bizancjum, największe miasto w ówczesnej Europie, Konstantynopol, zostało założone w 330 roku i jako jedno z niewielu miejsc skutecznie opierało się najazdom barbarzyńców. Przez killaset lat państwo będące pozostałością po wschodnim Cesarstwie Rzymskim rozwinęło się dzięki licznym szlakom handlowym i opodatkowaniu wymiany towarów między bliskim wschodem a Europą. Prawosławne Cesartstwo Bizantyjskie od początku nie chciało się podporządkować stolicy apostolskiej, dążącej do zachowania równowagi sił w chrześcijańskiej Europie. Było to powodem tzw. schizmy wschodniej (rozłam między Kościołem katolickim a prawosławnym), zapoczątkowanej w 1054 roku. W XII wieku Imperium przeżywało kryzys. Długotrwałe wojny przeciwko Turkom Seldżuckim i Egiptowi doprowadziły do osłabienia kraju. Pomoc w walce z muzułmanami ze strony katolickich mocarstw, wysyłających krucjaty, wymknęła się spod kontroli. Ziemie Imperium (w tym Konstantynopol) zostały spustoszone przez uczestników IV wyprawy krzyżowej, co zaostrzyło konflikt między dworem cesarskim Bizancjum a Papiestwem. Stworzyło to dogodne warunki dla Turków w walce przeciwko Bizantyjczykom. Przez 200 lat panował względny spokój. Pod koniec XIV wieku sułtan Bajazyt I zdobył Saloniki w Grecji i liczne tereny w Bułgarii, doprowadzając do blokady Konstantynopola (1394-1401). Sytuację skomplikował kolejny najazd Mongołów, dowodzonych przez Tamerlana. Ostatecznie Konstantynopol udapł podczas słynnego oblężenia w 1453 roku. Cesarstwo definitywnie przestało istnieć.
W początkowym okresie gry dysponujemy największymi połaciami ziemi ze wszystkich graczy. Liczny dochód z handlu stwarza możliwość budowy silnej armii. Gdy już zapewnimy lojalność poddanych we wszystkich naszych prowincjach, staniemy przed wyborem kierunku ekspansji. Możemy kolonizować cały barbarzyński wschód, pokonując przy okazji Nowogród, lub rozpocząć wojnę z Turcją i Egiptem, kierując się w stronę Almohadów. Tych również pokonujemy i zatrzymujemy się w okolicach Półwyspu Iberyjskiego. W prowincjach Khazar, Volga-Bulgaria, Muscowy oraz Georgia pozostawiamy silne garnizony wojska, złożone przede wszystkim z Pikinierów, które zatrzymają najazd mongolski w 1230 roku. Po wykończeniu Złotej Ordy z obu stron przypuszczamy atak na katolicką Europę.